- All Posts
- Aktualności
- Blog
- BUSINESS LAW
Przełom lutego oraz marca bieżącego roku przyniósł kolejne rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w sprawach frankowych. W dniach 28 lutego oraz 5...
- Przełom lutego oraz marca bieżącego roku przyniósł kolejne rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w sprawach frankowych. W dniach 28 lutego oraz 5 marca zapadły uchwały, które mają istotne znaczenie dla tego rodzaju spraw.
- Pierwsza z wyżej wymienionych uchwał, podjęta w dniu 28 lutego 2025 roku (sygn. akt III CZP 126/22), stanowi, że: "Umowa o kredyt bankowy (art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1646) jest umową wzajemną w rozumieniu art. 487 § 2 k.c."
- Treść ww. uchwały Sądu Najwyższego mogłaby pozwolić bankom na obronę stanowiska, jakoby bankom przysługiwało prawo zatrzymania w związku z toczącymi się postępowaniami o ustalenie nieważności umów kredytowych. Wspomnieć przy tym należy, że banki wykorzystywały do tej pory prawo zatrzymania w celu unikania rozliczenia się z kredytobiorcami wygrywającymi procesy.
- W dniu 5 marca 2025 roku zapadła jednak kolejna uchwała, podjęta tym razem w składzie 7. sędziów Sądu Najwyższego (sygn. akt III CZP 37/24), w której Sąd Najwyższy stwierdził, że: "W razie dochodzenia od banku zwrotu świadczenia spełnionego na podstawie umowy kredytu, która okazała się niewiążąca, bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c."
- Rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego pokazują, że sprawy frankowe nadal znajdują się w centrum jego zainteresowania i wynikają z nich bardzo złożone problemy prawne. Sytuację kredytobiorców walutowych mogą komplikować rozbieżności w orzecznictwie samego Sądu Najwyższego, gdyż poszczególne składy sędziowskie mają różne poglądy prawne. W tym przypadku, obie ww. uchwały czytane łącznie, stanowią dobrą wiadomość dla kredytobiorców frankowych, gdyż wynika z nich, że banki nie mogą powoływać się na prawo zatrzymania w sporach wynikających z umów kredytowych. Uchwała w sprawie III CZP 37/24 uwzględnia dotychczasowy dorobek orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz wzmacnia sytuację prawną kredytobiorców, nie tylko w sprawach wynikających z umów kredytów walutowych.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał dziś (13 lutego 205 r.) wyrok w polskiej sprawie C-472/23 dotyczącej sankcji kredytu darmowego (SKD)....
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał dziś (13 lutego 205 r.) wyrok w polskiej sprawie C-472/23 dotyczącej sankcji kredytu darmowego (SKD). TS (UE) w ww. wyroku odpowiadał na następujące pytania polskiego sądu:
- Czy błędne podanie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO) w umowie kredytowej automatycznie uzasadnia zastosowanie sankcji kredytu darmowego?
- Czy warunki zmiany opłat w umowie kredytowej muszą być precyzyjnie określone, aby spełniały wymogi prawa UE?
- Czy polska regulacja, przewidująca surową sankcję niezależnie od stopnia naruszenia, jest zgodna z unijną zasadą proporcjonalności?
Odpowiadając na pytania prawne TS (UE) wskazał, że jeżeli wartość RRSO została zawyżona i rodzi to negatywne skutki dla konsumenta, to można to traktować jako naruszenie obowiązków informacyjnych i w konsekwencji prowadzić do zastosowania sankcji kredytu darmowego. Umowa powinna opisywać w sposób jasny i zrozumiały warunki zmiany opłat związanych z jej wykonaniem. Z kolei przepisy unijne nie stoją na przeszkodzie powoływania się przez konsumenta na sankcję kredytu darmowego - rozwiązania przewidziane polskim prawem nie stanowią naruszenia zasady proporcjonalności.Wyrok, o którym mowa powyżej wzmacnia ochronę konsumentów w relacjach z bankami i innymi instytucjami kredytowymi, które mogą być objęte sankcja kredytu darmowego.
Sankcja kredytu darmowego to nic innego, jak kara dla banku za naruszenie przepisów przy zawieraniu umowy kredytowej, umowy pożyczki lub...
Sankcja kredytu darmowego to nic innego, jak kara dla banku za naruszenie przepisów przy zawieraniu umowy kredytowej, umowy pożyczki lub umowy kredytu odnawialnego z konsumentem.
Skutkiem takich naruszeń będzie pozbawienie banku zysku z kredytu, czyli odsetek, prowizji, kosztów polisy ubezpieczeniowej czy innych świadczeń zagwarantowanych umową. Skuteczne powołanie się na sankcje kredytu darmowego oznacza konieczność zwrotu na rzecz banku kwoty kapitału udzielonego kredytu. Daje to oczywiście konsumentowi prawo do uzyskania zwrotu pieniędzy zapłaconych bankowi ponad kwotę kapitału kredytu. Są to kwoty rzędu od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych.
Sankcja kredytu darmowego nie dotyczy wszystkich umów kredytowych – dotyczy ona:
- umów zawartych przez konsumentów;
- umów, których kwota nie przekracza 255.000,00 zł lub równowartości tej kwoty w walucie obcej;
- oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego można złożyć nie później niż rok przed spłatą kredytu.
Ważne są również daty zawarcia umów kredytu. Co do zasady chodzi o umowy zawarte w okresie od 18 grudnia 2011 roku do 22 lipca 2017 roku, przy czym warunki powołania się na sankcję kredytu darmowego są zróżnicowane.
Uchybienia, na które konsument może się powołać to:
- naruszenie obowiązku zawarcia umowy w formie pisemnej lub w innej formie szczególnej,
- nieokreślenie w treści umowy kredytowej rodzaju udzielonego kredytu i jego całkowitej kwoty, czasu obowiązywania umowy, terminu i sposobu spłaty zobowiązania, stopy oprocentowania oraz rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania,
- pominięcie w umowie informacji o kosztach, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową,
- przekroczenie poziomu określonych w ustawie kosztów,
- pominięcie informacji o terminie, sposobie i skutkach odstąpienia konsumenta od umowy, prawie konsumenta do spłaty zobowiązania przed terminem oraz procedury spłaty kredytu przed terminem.
Jeżeli w umowie występują uchybienia, których istnienie pozwala na skorzystanie z instytucji sankcji kredytu darmowego, należy w pierwszej kolejności złożyć kredytodawcy pisemne oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Następne kroki prawne zależą od reakcji banku na złożenie ww. oświadczenia.
autor: adwokat Maciej Śledź
Nowe obowiązki dla przedsiębiorców w kwestii e-Doręczeń Usługa e-Doręczeń w najbliższych latach zastąpić ma tradycyjną papierową korespondencję urzędową, a także...
Nowe obowiązki dla przedsiębiorców w kwestii e-Doręczeń
Usługa e-Doręczeń w najbliższych latach zastąpić ma tradycyjną papierową korespondencję urzędową, a także korespondencję z platformy ePUAP. Wraz z rozpoczęciem 2025 roku usługa ta zyskała również ważne znaczenie dla przedsiębiorców.
E-Doręczenia to usługa mająca pozwolić na doręczanie korespondencji wymagającej uzyskania potwierdzenia jej nadania lub odbioru z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych. Tym samym usługa ta ma stanowić swego rodzaju odpowiednik dla listu poleconego za potwierdzeniem odbioru.
Wraz z początkiem 2025 roku e-Doręczenia zyskały również duże znaczenie dla przedsiębiorców, gdyż Ustawodawca zdecydował się nałożyć na częś