Wiele kobiet, które dowiedziały się o ciąży, zwleka z poinformowaniem o tym swojego pracodawcy. Wizja przeprowadzenia takiej rozmowy napawa je lękiem i niepewnością o swoją dalszą karierę zawodową. Przyszłe mamy zastanawiają się, który moment na poinformowanie pracodawcy o tej szczęśliwej dla nich nowinie będzie najlepszym. Czy w ogóle muszą to zrobić w określonym terminie? Wyjaśniamy poniżej. Niech to będzie Twoja decyzja Prawo polskie nie posiada żadnych regulacji dotyczących informowania pracodawcy o ciąży. Wybór właściwego momentu zależy zatem jedynie do Ciebie i ewentualnie Twojego partnera. Wiele kobiet woli poczekać z przekazywaniem informacji o ciąży do 3 miesiąca. Jest to w pełni zrozumiałe, często takie zalecenie wskazują także lekarze – ciąża wówczas staje się pewniejsza. Mimo, iż Kodeks pracy nie określa konktetnego terminu na poinformowanie pracodawcy o ciąży, to istnieją przepisy, o których należy pamiętać i które mogą mieć wpływ na podjęcie przez przyszłą mamę deycji o terminie poinformowania o ciąży. Szczególna ochrona kobiet w ciąży Kodeks pracy przewiduje szczególną ochronę kobiet w ciąży. Dotyczy ona zarówno ich zdrowia jak itrwałości stosunku pracy. O dnia poinformowania pracodawcy o ciąży, kobiety mogą korzystać z szeregy przysługujących im uprawnień. Należą do nich, np.: – uprawnienia związane z czasem pracy (niedozwolone są nadgodziny), – możliwość wyjścia na badania w czasie pracy, – ochrona przed wypowiedzeniem. Czy pracodawca może zwolnić kobietę w ciąży Szczególna ochrona kobiet w ciąży przez prawo pracy przewiduje brak możliwości ich zwolnienia w tym okresie. Istnieją jednak trzy odstępstwa od tej zasady. Pracodawca może zatem rozwiązać umowę w okresie ciąży gdy: – zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z winy pracownicy i reprezentująca ją zakładowa organizacja związkowa wyraziła zgodę na rozwiązanie umowy, – ogłoszenie upadłości pracodawcy, – zakład pracy ma ulec likwidacji.

Podcza rozwodu, gdy para posiada małoletnie dzieci, sytuacja bywa skompikowana. Jeżeli małżonkowie rozstają się w zgodzie, jest nieco łatwiej. Często bywa jednak tak, że wraz z rozwodem, pomiędzy partnerami pojawiają się konflikty, które najbardziej negatywnie wpływają na dziecko rozstającej się pary. Powodów konfliktów może być wiele – od pieniędzy, przez mieszkanie, aż wreszcie po opiekę nad wspólnym dzieckiem. Warto w takiej sytuacji zastanowić się nad modelem opieki naprzemiennej, która daje możliwość budowania tak samo dobrych relacji z dzieckiem zarówno przez matkę jak i przez ojca. Czym jest opieka naprzemienna Jest to jeden ze sposobów sprawowania opieki nad dzieckiem. Polega na tym, że dziecko mieszka z rodzicami naprzemiennie, w powtarzających się okresach czasu. Model opieki naprzemiennej nie został wprost uregulowany w przepisach, aczkolwiek wiele wskazuje na to, że sytuacja ta może ulec zmianie. Obecnie trwają prace nad nowelizacją Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i bardzo możliwe, że opieka naprzemienna wreszcie doczeka się swej regulacji. Warunkiem sprawowania opieki naprzemiennej jest posiadanie przez obydwoje rodziców pełnej władzy rodzicielskiej. Wady i zalety opieki naprzemiennej Choć taki sposób sprawowania opieki nad dzieckiem posiada wiele zalet, nie jest całkowicie pozbawiony wad. Do zalet takiego modelu należeć będzie na pewno możliwość wypracowania bliskich relacji z dzieckiem zarówno przez matkę jak i przez ojca, a także przez rodziny obu rodziców. Kolejnymi zaletami są brak konieczności ciągłego dostosowywania się do planów drugiego rodzica oraz możliwość realizowania się zawodowego przez oboje rodziców. Dla niektórych jednak minusem może okazać się koniecznosć urządzenia dwóch pokoi, a co za tym idzie, zwiększone wydatki. W kontekście zaś samego dziecka, problematyczna może okazać się konieczność przemieszczania się z domu do domu. Dlatego każdą sytuację należy rozważyć indywidualnie, mając na uwadze przede wszystkim dobro dziecka. Dopiero wtedy jest możliwe podjęcie decyzji czy model opieki naprzemiennej, w danej sytuacji, będzie odpowiedni.

Chcesz wziąć kredyt, ale nie jesteś pewien jak wygląda Twoje sytuacja związana ze spłacaniem zobowiązań pieniężnych? Możesz w tym celu skorzystać z BIK-u. To narzędzie, które pozwoli Ci zweryfikować swoją sytuację kredytową. Czym jest BIK? BIK to instytucja która przechowuje informacje na temat kredytobiorców, w sieci banków z całej Polski. W BIK-u zachowywane są informację zarówno o klientach indywidualnych, jak i przedsiębiorcach. Gromadzi on dane na temat wszystkich produktów kredytowych, jakie kiedykolwiek zaciągaliśmy w instytucjach takich jak banki i parabanki. Jest to narzędzie, z którego korzystają banki, chcąc sprawdzić historię kredytową danego kredytobiorcy. Jak sprawdzić swój BIK? Czy BIK jest bezpieczny? Odpowiedź na to pytanie jest prosta. BIK jest w pełni bezpieczny. Działa on zgodnie z prawem i w jego granicach. Jakość bezpieczeństwa Biura Informacji Kredytowej jest potwierdzona posiadanym przez BIK certyfikatem normy PN-ISO/IEC 2700, która to norma jest uznanym, międzynarodowym standardem w ochronie danych osobowych w cyberprzestrzeni.

W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2022 r. (sygn. akt III CZP 46/22) ustanowiono, że trzyletni termin przedawnienia roszczenia przedsiębiorcy wobec konsumenta kończy się ostatniego dnia roku kalendarzowego. Żądanie banku o zapłatę wygasa zatem po trzech latach, z końcem roku. Frankowicze nie muszą się jednak obawiać, ponieważ roszczenia banków kierowane w stosunku do frankowiczów w większości przypadków są bezzasadne albo przedawnione. Do Sądu Najwyższego skierowano następujące zagadnienie prawne: „Czy roszczenie przedsiębiorcy przeciwko konsumentowi o zapłatę, którego termin przedawnienia nie krótszy niż dwa lata rozpoczął bieg i nie upłynął przed dniem 9 lipca 2018 r. – ulega przedawnieniu ostatniego dnia roku kalendarzowego zgodnie z brzmieniem art. 118 zd. 2 kodeksu cywilnego wprowadzonym na mocy ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.1104)?” Uchwałą z dnia 13 maja 2022 r. SN określił, co następuje: „Trzyletni termin przedawnienia roszczenia przedsiębiorcy przeciwko konsumentowi, który rozpoczął bieg i nie upłynął przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy- Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1104), kończy się ostatniego dnia roku kalendarzowego (art. 118 zdanie drugie k.c. w związku z art. 5 ust.1 powołanej ustawy).”

28 kwietnia 2022 roku Senat podjął uchwałę o przekazaniu do Sejmu projektu ustawy o zmianie Kodeksu postępowania karnego. Co zakłada projekt? Proponowane zmiany nie są zbyt szerokie. Wprowadzają jednak istotne zmiany w zakresie apelacji. Obecne w procedurze karnej obowiązuje 14 dniowy termin na wniesienia apelacji w sprawie karnej. Zgodnie z art. 445 § 1 k.p.k. biegnie on od dnia doręczenia oskarżonemu lub jego pełnomocnikowi (odpowiednio temu, kto złożył wniosek o uzasadnienie wyroku) odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Proponowana przez Senat zmiana dopuszcza – w szczególnym przypadku – wydłużenie tego terminu do 30 dni. Tym szczególnym przypadkiem ma być sytuacja, w której na podstawie art. 423 § 1 k.p.k. w przypadku sprawy zawiłej lub z innej ważnej przyczyny prezes sądu może przedłużyć termin sporządzenia uzasadnienia wyroku. Jak to wygląda obecnie? Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami, sąd ma 14 dni na sporządzenie uzasadnienia wyroku. Termin ten jednak nie zawsze jest dochowany. Często z uwagi na dużą ilość prowadzonych przez danego sędziego spraw czy po prostu zawiłość sprawy. Obecnie, przedłużenie sędziemu terminu na sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wpływa na przedłużenie terminu do wniesienia apelacji. W związku z powyższym Senat RP dostrzegł konieczność dokonania nowelizacji przepisów w tym zakresie, co wydaje się dobry rozwiązaniem. Tym bardziej zasadne wydaje się wprowadzenie tych zmian, biorąc pod uwagę fakt, że podobne przepisy obowiązują już w procedurze cywilnej.