To już jutro, czyli 13 października 2022 r. w życie wchodzą zmiany w Kodeksie spółek handlowych. Oznacza to przede wszystkim nowe obowiązki i uprawnienia rad nadzorczych spółek kapitałowych. W dzisiejszym wpisie przedstawimy najważniejsze ze zmian. Nowe pojęcie w KSH Jedną z ważniejszych zmian jest wprowadzenie do KSH pojęcia – grupa spółek oraz regulacji z nią związanych. Przepisy dotyczące grup spółek wprowadzają między innymi: – możliwość wydawania wiążących poleceń spółce zależnej przez spółkę dominującą, – stały nadzór rady nadzorczej spółki dominującej nad realizacją interesu grupy spółek przez spółkę zależną, – możliwość podjęcia uchwały o przymusowym wykupie wspólników lub akcjonariuszy spółki zależnej przez spółkę dominującą reprezentująca co najmniej 90% kapitału zakładowego spółki zależnej. Zmiany dotyczące rad nadzorczych Jedną z ważniejszych zmian w Kodeksie będzie wprowadzenie nowych uprawnień, ale także obowiązków rad nadzorczych spółek kapitałowych. Nowelizacja wprowadzi między innymi: – możliwość żądania przez radę nadzorczą rozbudowanych informacji od zarządu, prokurentów oraz osób zatrudnionych w spółce, – obowiązek przygotowania rocznego sprawozdania z działalności rady nadzorczej, – możliwość ustanawiania uchwałą rady nadzorczej doraźnych lub stałych komitetów rady nadzorczej, – obowiązek uczestnictwa biegłego rewidenta w posiedzeniach rady nadzorczej, których przedmiotem będzie m.in. ocena sprawozdania finansowego spółki. Odpowiedzialności członków rady nadzorczej oraz zarządu W tym zakresie nowelizacja zakłada również dosyć istotne zmiany. Chodzi przede wszystkim o wprowadzenie zasady business judgment rule. Przewiduje ona wyłącznie odpowiedzialności cywilnoprawnej członków zarządu i rady nadzorczej (a także likwidatorów) za szkody wyrządzone spółce, o ile podmioty te działały w sposób lojalny wobec spółki oraz w granicach uzasadnionego ryzyka gospodarczego. Oprócz powyższego, nowelizacja zakłada także rozszczenie katalogu przepisów karnych. Zmiany w Kodeksie spółek handlowych, które zaczną obowiązywać już od jutra, bez wątpienia stanowią jedną z większych nowelizacji KSH na przestrzeni ostatnich lat.

Niekiedy bywa tak, że wybrana przez nas, podczas zakładania działalności gospodarczej, forma opodatkowania, po czasie staje się – najczęściej po prostu mniej opłacalna. Przedsiębiorcy mają do wyboru wiele form opodatkowania i żąglują nimi, dopasowując w taki sposób, aby mieć jak najmniejsze obciążenia podatkowe. Sprawdź kiedy można zmienić formę opodatkowania i w jaki sposób to zrobić. Dostępne formy opodatkowania Podatnicy, co do zasady, mogą korzystać z czterech form opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej, tj. z opodatkowania: – na zasadach ogólnych według skali podatkowej, – podatkiem liniowym, – w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, – w formie karty podatkowej. Zmiana formy opodatkowania w ciągu roku Przepisy, co do zasady, zakazują zmiany formy opodatkowania w ciągu roku kalendarzowego. Istnieją jednak sytuacje, w których jest to możliwe. Podatnicy mogą dokonać wyboru/zmiany formy opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik osiągnął pierwszy przychód lub do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu roku podatkowego Natomiast w przypadku podatników rozpoczynających działalność w trakcie roku – do dnia złożenia wniosku o wpis do CEIDG. W przypadku gdy przedsiębiorca chce zmienić formę opodatkowania, powinien do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód w danym roku, złożyć stosowne oświadczenie w formie pisemnej do naczelnika właściwego urzędu skarbowego lub dokonać aktualizacji wniosku CEIDG-1. W przypadku niedopełnienia tych formalności, należy rozliczać się na zasadach dotychczas obowiązujących. Zmiana formy opodatkowania a Polski Ład 2.0 Warto zaznaczyć, że Polski Ład 2.0 umożliwił zmianę formy opodatkowania: – w trakcie roku 2022 lub po zakończonym roku 2022 dla podatników, którzy dokonują zmiany z ryczałtu na zasad ogólne, – po zakończonym roku 2022 dla podatników, którzy dokonują zmiany z podatku liniowego na zasady ogólne.

Specjalne Strefy Ekonomicze (SSE) to wydzielone i niezamieszkane części terytorium kraju, w których działalność gospodarcza może być prowadzona na preferencyjnych warunkach. Ich idea, polega na utworzeniu specjalnych stref ekonomicznych, jako wydzielonych obszarów na terytorium państwa, gdzie z mocy obowiązującego prawa obowiązują korzystniejsze warunki do prowadzenia działalności gospodarczej. Czy wiesz gdzie znajdują się takie strefy w Polsce? Cel Specjalnych Stref Ekonomicznych Specjalne strefy ekonomiczne (sse) zostały stworzone przede wszystkim w celu: – przyspieszenia rozwoju gospodarczego regionów, – zagospodarowania majątku poprzemysłowego i infrastruktury, – tworzenia nowych miejsc pracy, – przyciągnięcia do Polski inwestorów zagranicznych. Zwolnienie z podatku dochodowego i od nieruchomości w SSE Specjalne Sterfy Ekonomiczne zachęcają Inwestorów między innymi zwolnieniem z podatku dochodowego. Tego rodzaju ulga podatkowa jest dla nich jedną z podstawowych korzyści. W praktyce jednak, aby skorzystać z ulgi w podatku dochodowym, nie wystarczy zrealizować projekt inwestycyjny, ale konieczne jest również wypracowanie przez jednostkę strefową dochodu podatkowego w odpowiedniej wysokości. Oprócz tego, niewątpliwą zaletą korzystania z SSE jest zwolnienie z podatku od nieruchomości. Może ono zostać przyznane przedsiębiorcom prowadzącym działalność na terenie SSE na podstawie uchwały poszczególnych władz lokalnych. Przyznanie przez gminy zwolnienia z podatku od nieruchomości jest jednak uzależnione od spełnienia kilku warunków. Oprócz poniesienia nakładów inwestycyjnych oraz utworzenia nowych miejsc pracy, przedsiębiorca musi także m.in. przed rozpoczęciem inwestycji dokonać zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu zamiaru korzystania z pomocy, a także utrzymać daną inwestycję w regionie przez co najmniej 5 lat (3 lata w przypadku MŚP). Zalety Specjalnych Stref Ekonomicznych Niewątpliwie, do zalet SSE należą: – lepsza infrastruktura, – dostępność wykwalifikowanej siły roboczej (w regionach o dużej tradycji przemysłowej), – łatwiejsze procedury, – marketing inwestycyjny – inwestorzy często to właśnie tutaj rozpoczynają poszukiwanie działek. SSE w Polsce Obecnie w Polsce mamy 14 Specjalnych Stref Ekonomicznych. Należą do nich: – Kamiennogórska Specjalna Strefa Ekonomiczna Małej Przedsiębiorczości, – Katowicka Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Kostrzyńsko-Słubicka Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Krakowski Park Technologiczny, – Legnicka Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Specjalna Strefa Ekonomiczna EURO-PARK MIELEC, – Pomorska Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Słupska Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Specjalna Strefa Ekonomiczna “Starachowice”, – Suwalska Specjalna Strefa Ekonomiczna, – Tarnobrzeska Specjalna Strefa Ekonomiczna EURO-PARK WISŁOSAN, – Wałbrzyska Specjalna Strefa Ekonomiczna INVEST-PARK, – Warmińsko-Mazurska Specjalna Strefa Ekonomiczna.

To już niedługo, bo 13 października wchodzą w życie nowe zmiany w kodeksie spółek handlowych. Jest to jedna z bardziej znaczących nowelizacji KSH ostatnich lat. Bardzo istotnym elementem tych zmian jest tak zwane „nowe prawo holdingowe”. Nowelizacja ta ma duże znaczenie dla podmiotów funkcjonujących w ramach grup kapitałowych oraz spółek międzynarodowych. Wprowadzone zostanie pojęcie grupy spółek. Przepisy dotyczące grupy spółek będą stosowane wyłącznie w stosunku do spółki dominującej i spółki zależnej, które podjęły uchwałę o uczestnictwie w grupie spółek, a także (odpowiednio) do spółki powiązanej ze spółką dominującą, jeśli jej umowa lub statut tak stanowią. Nowelizacja ta ma na celu uregulowanie relacji między członkami grupy spółek, co pozwoli na lepsze ich funkcjonowanie. Warto zwrócić uwagę na fakt, że odkąd spółka stanie się członkiem grupy spółek, to jej partykularne interesy mogą czasem schodzić na dalszy plan. Najistotniejszy jest wówczas interesy grupy spółek jako całości. Może to wywoływać spory dyskomfort i problemy dla pojedynczych spółek, tak więc warto przenalizować potencjalne korzyści i straty członkostwa w grupie kapitałowej. Wzmocniona zostanie rola spółki dominującej, która zyska możliwość wydawania wiążących poleceń spółkom zależnym w sytuacji, gdy będzie to uzasadnione interesem grupy. Jego wykonanie będzie wymagało uprzedniego podjęcia uchwały zarządu, a niewykonanie będzie dopuszczalne jedynie w uzasadnionych przypadkach. Członek zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej oraz likwidator spółki zależnej nie będzie ponosił odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną wykonaniem wiążącego polecenia, ale za to spółka dominująca może odpowiadać za szkodę wyrządzoną spółce zależnej powstałej wskutek wykonania polecenia. Aby umożliwić sprawne zarządzanie grupą, spółka dominująca będzie miała prawo do przeglądania ksiąg rachunkowych oraz innych dokumentów spółek zależnych. Wprowadzona zostanie również możliwość wykupu akcji lub udziałów wspólników mniejszościowych w spółkach zależnych przez spółkę dominującą, gdy będzie ona posiadała akcje lub udziały reprezentujące min. 90 % kapitału zakładowego. Globalizacja i rozwój technologii mają bardzo duży wpływ na prowadzenie działalności i coraz częściej można dostrzec powiązania między różnymi podmiotami. Należy ocenić pozytywnie fakt, że ustawodawca chciał uregulować te kwestie, choć dopiero praktyka pokaże, czy te zmiany są korzystne.

Dla przedsiębiorców, którzy prowadzą interesy z firmami z innych państw Unii Europejskiej? Jeżeli któryś z kontrahentów, nie zapłacił za dostarczony towar lub wykonane prace, w celu odzyskania należyć pieniędzy, konieczne może okazać się uzyskanie europejskiego nakazu zapłaty. Czym jest i do czego służy europejski nakaz zapłaty? Europejski nakaz zapłaty można stosować w sprawach cywilnych i handlowych. Za jego pomocą można dochodzić tylko bezspornych roszczeń pieniężnych o charakterze transgranicznym. Czym jest charakter transgraniczny roszczeń? Można o nim mówić wtedy, gdy przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym znajduje się sąd rozpatrujący sprawę. Jak uzyskać europejski nakaz zapłaty? W pierwszej kolejności należy złożyć pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty do właściwego sądu. Należy zatem określić, który sąd będzie tym właściwym. Jest to tzw. wybór jurysdykcji. W sprawach o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, wybór jurysdykcji odbywa się przy zastosowaniu reguł z rozporządzenia 1215/2012. Ogólna zasada stanowi, że osoby, które mają miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego mogą być pozywane przed sądy tego państwa członkowskiego. Po złożeniu pozwu, sąd dokona jego sprawdzenia. Sprawdzi zatem czy: – pozew dotyczy spraw, w których można skorzystać z rozporządzenia 1896/2006, – sprawa ma charakter transgraniczny, – dochodzone pozwem roszczenie stanowi roszczenie pieniężne o oznaczonej wysokości, które jest wymagalne w chwili wniesienia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, – sąd jest właściwy do rozpoznania sprawy – pozew spełnia wymagania formalne wynikające z rozporządzenia 1896/2006 – tj. w szczególności czy został złożony na formularzu A oraz czy zawarto w nim wszystkie informacje niezbędne do wydania europejskiego nakazu zapłaty. Kiedy sąd dojdzie do przekonania, że z pozwem jest wszystko w porządku i spełnia on wymogi formalne – wyda nakaz zapłaty. Co ważne, Sąd odrzuci pozew, jeżeli okaże się, że: – nie spełnia on wymogów formalnych, – roszczenie jest nieuzasadnione, – powód nie przesłał odpowiedzi w terminach wyznaczonych przez sąd lub odrzucił propozycję zmiany pozwu. Samo wydanie europejskiego nakazu zapłaty nie wystarczy. Aby był on ważny, musi zostać doręczony pozwanemu. Sposobów doręczenia jest kilka, a jednym z nich, np.: doręczenie pocztą za podpisanym i zwróconym przez pozwanego poświadczeniem odbioru zawierającym datę odbioru. Jeżeli do sądu, który wydał europejski nakaz zapłaty nie wpłynie sprzeciw pozwanego, sąd stwierdzi wykonalność europejskiego nakazu zapłaty. Co ważne, europejski nakaz zapłaty, który stał się wykonalny w jednym państwie, jest uznawany i wykonywany w innych państwach członkowskich bez potrzeby stwierdzania wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu.

Wyczekiwane przepisy dotyczące pracy zdalnej w końcu doczekały się swojej regulacji. Do Sejmu trafił rządowy projekt nowelizacji Kodeksu Pracy. Cała nowelizacja wprowadzi niemałe rewolucje, ponieważ do Kodeksu pracy zostanie dodany dodatkowy dział. Nie tylko praca zdalna Projekt nowelizacji Kodeksu pracy jest obszerny. Choć większość pracodawców czekała na uregulowanie kwestii związanych z pracą zdalną, to nie jedyne nowości, jakie zostaną wprowadzone w ustawie. Najważniejsze zmiany w Kodeksie pracy 1. Zwolnienie od pracy z powodu działania siły wyższej Po zmianach, pracownikom będzie przysługiwać dodatkowe zwolnienie od pracy, z zachowaniem prawa do połowy wynagrodzenia, z powodu działania siły wyższej w pilnych sprawach rodzinnych spowodowanych chorobą lub wypadkiem, jeśli niezbędna jest natychmiastowa obecność pracownika. W ciągu roku kalendarzowego pracownik będzie mógł z takiego powodu wykorzystać zwolnienie w wymiarze 2 dni albo 16 godzin. 2. 5 dni urlopu opiekuńczego bez zachowania prawa do wynagrodzenia Nowe regulacje zakładają wprowadzenie dla pracownika urlopu opiekuńczego bez zachowania prawa do wynagrodzenia w celu zapewnienia osobistej opieki lub wsparcia osobie będącej członkiem rodziny lub zamieszkującej w tym samym gospodarstwie domowym, która wymaga znacznej opieki lub znacznego wsparcia z poważnych względów medycznych. Za członka rodziny uważa się: dzieci, rodziców, małżonka. Urlop ten pracownik będzie mógł wykorzystać jednorazowo lub w częściach. 3. Zmiana w zakresie umów o pracę na okres próbny Zgodnie z nowymi przepisami, umowa o pracę na okres próbny będzie zawierana na okres nieprzekraczający 3 miesięcy lub na okres nieprzekraczający: – 1 miesiąca – w przypadku zamiaru zawarcia umowy o pracę na czas określony krótszy niż 6 miesięcy; – 2 miesięcy – w przypadku zamiaru zawarcia umowy o pracę na czas określony wynoszący co najmniej 6 miesięcy i krótszy niż 12 miesięcy. 4. Dłuższy urlop rodzicielski i nieprzenoszalna jego część Po zmianach, pracownicy będący rodzicami będą mieli prawo do urlopu rodzicielskiego w celu sprawowania opieki nad dzieckiem w wymiarze do: 41 tygodni – w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie; 43 tygodni – w przypadku porodu mnogiego. 5. Praca zdalna w Kodeksie pracy I wreszcie tytułowa regulacja. Po wejściu w życie nowych przepisów, praca zdalna będzie mogła mieć formę w 100% zdalną lub hybrydową. To również pracodawca będzie zobowiązany zapewnić pracownikowu materiały i narzędzia niezbędne do wykonywania obowiązków zawodowych poza zakładem pracy. Praca zdalna będzie mogła być wykonywana także okazjonalnie, w wymiarze nieprzekraczającym 24 dni w roku kalendarzowym. 6. Elastyczna organizacja pracy na wniosek pracownika rodzica Projektowane przepisy zakładają, iż pracownik wychowujący dziecko, do ukończenia przez nie 8 roku życia, będzie mógł złożyć wniosek o elastyczną organizację pracy. Do elastycznej organizacji pracy zalicza się takie formy jak m.in.: – telepraca, – praca w systemie przerywanego czasu pracy, – praca w systemie skróconego tygodnia pracy, – praca w systemie weekendowym Wniosek pracownik będzie musiał złożyć w terminie nie krótszym niż 21 dni przed planowanym rozpoczęciem korzystania z elastycznej organizacji pracy. 7. Ochrona przed niekorzystnym traktowaniem w zatrudnieniu Nowe regulacje zakładają także wprowadzenie ochrony dla pracowników i pracowników udzielającym im wsparcia przed m.in. negatywnym traktowaniem przez pracodawcę. 8. Więcej informacji dla pracownika od pracodawcy Według nowych przepisów rozszerzone zostaną także obowiązki informacyjne pracodawcy wobec pracownika, m. in. pracodawca będzie informował pracownika w postaci papierowej lub elektronicznej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia dopuszczenia pracownika do pracy, co najmniej, m.in. o. przysługujących pracownikowi przerwach w pracy. 9. Możliwość wnioskowania o zmianę formy zatrudnienia Pracownik zatrudniony u danego pracodawcy od co najmniej 6 miesięcy będzie raz w roku kalendarzowym mógł wystąpić do swojego pracodawcy z wnioskiem o zmianę, np. rodzaju umowy o pracę na umowę o pracę na czas nieokreślony. 10. Nowe sankcje dla pracodawców Nowe przepisy przewidują także sankcje dla pracodawców za m.in. niedotrzymanie obowiązku opisanego w punkcie 8. Działania takie mogą zostać uznane za wykroczenia przeciwko prawom pracownika.